Icesave-reiknir — breytingasaga

Tillit tekið til skjótari lækkunar höfuðstóls í tilfelli óskiptra krafna

Reiknirinn var uppfærður til að taka tillit til áhrifa þess að endurheimtur eigna úthlutast fyrr til íslenska tryggingarsjóðsins en til annarra kröfuhafa ef kröfur eru óskiptar.

Þetta er vegna þess að gert er ráð fyrir að endurheimtar eignir saxi á kröfur „neðan frá“, fyrst á þann hluta kröfunnar sem íslenski tryggingarsjóðurinn ber ábyrgð á, og síðan á þá hluta kröfunnar sem aðrir bera ábyrgð á.

Neðsti hluti hverrar kröfu telst alfarið á ábyrgð íslenska tryggingarsjóðsins í þessu tilfelli; fyrstu endurheimtur inn á hverja kröfu svara til þessa neðsta hluta og ganga því í fyrstu eingöngu til íslenska tryggingarsjóðsins. Því meira sem endurheimtist, þeim mun stærri hluti krafna ná umfram lágmarkstryggingu, og þeim mun stærri hluti endurheimtanna rennur til kröfuhafa annarra en íslenska tryggingarsjóðsins.

Þetta leiðir af sér að endurheimtur til Íslands (sem lækka höfuðstól lánsins) eru ekki bara hærri í tilfelli óskiptra krafna, heldur berast líka fyrr, og draga því úr vaxtagreiðslum.

Sé miðað við grunnforsendur reiknast núvirt skuldbinding ríkissjóðs nú um 126 milljörðum minni með óskiptum kröfum en með kröfuskiptingu Icesave-samningsins. Áður en þessi breyting kom til munaði 88 milljörðum m.v. grunnforsendur. Kröfuskiptingin reynist því hafa enn meiri þýðingu en áður virtist.

Villa í útreikningum við breyttan forgang krafna lagfærð

Í ljós kom að villa var í útreikningum þegar miðað var við breytta kröfuröð í samningnum.

Villan gerði það að verkum að áhrif breyttrar kröfuraðar voru ofmetin í þeim tilfellum þegar endurheimtar eignir Landsbankans verða verulegar. Þetta var leiðrétt.